Γυρίζεις βιαστικά και κουρασμένα. Ψάχνεις το καταφύγιο σου. Έχεις φροντίσει να το έχεις. Ψάχνεις συνηθισμένα στην τσέπη και βρίσκεις το κλειδί που σου επιτρέπει την είσοδό σου. Μια πόρτα σε χωρίζει προς την μετάβαση της ηρεμίας σου. Κρατάς το μεταλλικό αντικείμενο και οι μηχανισμοί ανοίγουν. Μπαίνεις. Τοποθετείς ξανά το κλειδί στην τσέπη χωρίς να δίνεις σχεδόν σημασία. Συνήθεια. Προσπερνάς τη σημασία του ρόλου του. Αδιαφορείς για το υλικό που είναι φτιαγμένο. Που ξέρεις μπορεί να είναι κατασκευασμένο από ανακυκλώσιμα παλιοσίδερα. Παλιοσίδερα μαζεμένα από αυτούς που περιφρονείς. Κι όμως, αυτά τα σκουριασμένα μέταλλα σου επιτρέπουν την είσοδο στην ηρεμία σου.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΟΛΙΟΣ
0 σχόλια: